บทที่ 80 80

ภรันยาก้าวเดินอย่างเชื่องช้าและสง่างาม รอยยิ้มหวานจับใจถูกส่งให้กับแขกทุกคนที่ยืนส่งยิ้มยินดีอยู่สองข้างทาง จนกระทั่งสายตาของเธอไปหยุดอยู่ที่ปลายทาง ร่างสูงใหญ่ของติณณภพยืนรอเธออยู่ตรงนั้น แววตาคมกริบที่เคยมองเธอด้วยความเกลียดชัง บัดนี้กลับคลอหน่วยไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความปีติยินดีและเต็มเปี่ยมไปด้วยค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ